Καίτη Γκραμμά, το τρανς μοντέλο που έχει κατακτήσει τις πασαρέλες εξομολογείται στο YASS

Η Καίτη Γκραμμά είναι αδιαμφισβήτητα ένα από τα πιο δημοφιλή τρανς μοντέλα στην Ελλάδα. Έξυπνη, όμορφη, χαρισματική, συνειδητοποιημένη και πάνω απ’ όλα επαγγελματίας, μιλά για όλα χωρίς κανένα δισταγμό και επιφύλαξη. Η Καίτη μας εξηγεί πως είναι η ζωή μίας επιτυχημένης και δυναμικής τρανς γυναίκας στην Ελλάδα, που έχει απασχολήσει τα μίντια και την ελληνική τηλεόραση ευχάριστα, ενώ παράλληλα έχει κατακτήσει τις πασαρέλες της Γαλλίας κατά τη διάρκεια της Εβδομάδας Μόδας στο Παρίσι. Ένα είναι σίγουρο, η Καίτη ήρθε στο YASS και ήρθε για να μείνει! Ας γνωρίσουμε την Καίτη καλύτερα.

credits: Sokratis Batsikostas @_sokratis

Πρώτα απ’ όλα πως αυτοπροσδιορίζεσαι;

Από άποψη έμφυλης ταυτότητας, είμαι τρανς γυναίκα. Συγκεκριμένα, transgender μιας και έχω μιλήσει πολλές φορές ανοιχτά για την εγχείρηση επαναπροσδιορισμού φύλου που έχω υποβληθεί. Από άποψη σεξουαλικού προσανατολισμού (γιατί κάποια στιγμή πρέπει να καταλάβουμε όλοι και στην Ελλάδα ότι πρόκειται για διαφορετικά πράγματα, καταντάει αστείο από ένα σημείο και μετά) είμαι straight, αφού ελκύομαι ερωτικά και σεξουαλικά από άτομα του αντίθετου φύλου, δηλαδή άντρες.

Ποια είναι η Καίτη Γκραμμά;

Χμ, η Καίτη είναι πολυλογού, πεισματάρα, κοινωνική, εξωστρεφής, εργασιομανής, υπερβολικά αυστηρή με όλους και όλα, αισιόδοξη, πάντα ενεργητική, συναισθηματική και κυκλοθυμική: γελάει, αγαπάει και κλαίει έντονα συνέχεια. Συνηθίζει να είναι «η μαμά» σε κάθε της σχέση ερωτική ή μη και λατρεύει τα χάδια, τις αγκαλιές και την οικογενειακή θαλπωρή. Η καταγωγή της είναι από την Θεσσαλονίκη , όπου μεγάλωσε ως παιδί και σπούδασε Νομικά. Εργάζεται στο χώρο της μόδας ως επαγγελματίας μοντέλο και στον ελεύθερο της χρόνο της αρέσει να παίζει ηλεκτρονικά με τον αδερφό της, να βλέπει σειρές και να πηγαίνει βόλτες με τις κολλητές της φίλες.

Βλέπουμε μέσα από το λογαριασμό σου στο Instagram ότι έχεις μία ιδιαίτερη αγάπη για τη Θεσσαλονίκη, το μέρος που μεγάλωσες, την πόλη σου. Πόσο σημαντική είναι η Θεσσαλονίκη για εσένα; Θα την άφηνες εύκολα για να ζήσεις κάπου αλλού;

Όντως, την αγαπώ την πόλη μου την λατρεύω για την ακρίβεια. Ως παιδί στρατιωτικού, οικογενειακά λαμβάναμε πολύ συχνά μεταθέσεις, όποτε όταν μονιμοποιήθηκε ο πατέρας μου στη Θεσσαλονίκη ήμουν 7 χρονών, αρκετά μικρή για να προλάβω να δεθώ με την πόλη που μεγάλωσα και σπούδασα. Γενικότερα, όμως θεωρώ ότι σαν άνθρωπος συνηθίζω να δένομαι με τα πρόσωπα και όχι με τα μέρη. Βάσει αυτού αν δεν βρίσκονταν στη Θεσσαλονίκη η οικογένεια μου, οι κολλητές μου φίλες από το δημοτικό, οι φίλοι μου, οι αγαπημένοι μου συνεργάτες που με πίστεψαν και επένδυσαν πάνω μου στα πρώτα μου βήματα , είναι πολύ πιθανό να μην είχα το ίδιο δέσιμο που έχω τώρα.

Που πέρασες τις δύσκολες μέρες του lockdown;

Είχα μόλις γυρίσει στην Ελλάδα λίγες μέρες πριν ανακοινωθεί το lockdown και βρισκόμουν στην Αθήνα καθώς είχα κάποιες κλεισμένες δουλειές εκεί. Όταν άρχισαν να ακυρώνονται όλες οι δουλειές μου, οι bookers μου εκεί με αποδέσμευσαν και με άφησαν να επιστρέψω Θεσσαλονίκη. Επέστρεψα, λοιπόν, και ανακοινώθηκε η αναγκαστική καραντίνα την ίδια μέρα. Οπότε ήμουν Θεσσαλονίκη στο πατρικό μου με την μητέρα μου, η οποία κλασική Ελληνίδα μάνα με έστρωνε κάθε μέρα στην φασίνα και στις δουλειές του σπιτιού μιας και είχαμε πλέον άπλετο ελεύθερο χρόνο.

credits: Sokratis Batsikostas @_sokratis

Πως σε επηρέασε η πανδημία και τι έμαθες από αυτήν την περίοδο; Τι σου έλειψε πιο πολύ;

Ήταν μια από τις πιο δύσκολες περιόδους της ζωής μου αυτό που βιώσαμε. Ανησυχούσα πρωτίστως για τον αδερφό μου, ο οποίος λόγω του επαγγέλματος του ως γιατρός δεν σταμάτησε καθόλου να μπαινοβγαίνει στα νοσοκομεία. Μιλούσα καθημερινά με φίλες μου μοντέλα απ’ όλον τον κόσμο και μου περιέγραφαν πόσες άσχημες συνθήκες επικρατούν στο εξωτερικό. Μέσα από όλο αυτό, αντιλαμβάνεσαι το πόσο λίγοι είμαστε, πόσο ευάλωτοι σε κάθε τι που μπορεί να ξεσπάσει από την μια μέρα στην άλλη, καθώς επίσης και το πόσο αλληλένδετοι είμαστε όλοι οι λαοί μεταξύ μας.

Αυτό που σίγουρα μου έλειψε ήταν η δουλειά μου. Είμαι από αυτούς τους ανθρώπους που δεν μπορώ να αντέξω πολύ καιρό να μην δουλεύω και να μην βγάζω τα δικά μου χρήματα, καθώς είναι κάτι που το κάνω από μικρή. Πριν την πανδημία ήμουν στο Παρίσι και δούλευα πολύ. Στο τέλος όμως αντιλαμβάνεσαι πως το πιο σημαντικό πράγμα είναι η υγεία μας και να είμαστε καλά.

Έχει επιστρέψει η ζωή σου πλέον σε αυτό που θα χαρακτήριζες ως κανονικό; Έχεις επαναπροσδιορίσει πράγματα και καταστάσεις;

Σίγουρα όχι. Το πρακτορείο μου στο Παρίσι είναι ακόμα κλειστό, όποτε έχω μείνει “εγκλωβισμένη” στην Θεσσαλονίκη, όπου ακόμα και εδώ παρ’ όλο που έχω κάποιους σταθερούς πελάτες, έχουν ακυρωθεί πολλές δουλειές. Ανησυχώ για τις διεθνείς επιπτώσεις που θα μείνουν σε οικονομικό επίπεδο απ’ όλη αυτήν την κατάσταση. Αυτήν την περίοδο βίωσα και μια πολύ δυνατή απώλεια στην ζωή μου, καθώς το βράδυ των γενεθλίων μου έφυγε από την ζωή η συνονόματη γιαγιά μου, γεγονός που μου στοίχησε πολύ. Εκτός από την θλίψη μου μπήκα σε μια διαδικασία να δω διαφορετικά την μέχρι τώρα ζωή μου και λίγο να επαναπροσδιορίσω τις προτεραιότητες μου, είτε αυτό έχει να κάνει με τις κινήσεις μου είτε ακόμα και με ανθρώπους που έχω γύρω μου. Μετά από όλη αυτήν την κατάσταση που βιώσαμε όλοι θέλω να περιβάλλομαι μόνο από θετική ενέργεια και από αγάπη. Θέλω από εδώ και στο εξής να είμαι περιτριγυρισμένη μόνο από ανθρώπους που με κάνουν να νιώθω καλά και να μην σκέφτομαι συνέχεια μανιωδώς τη δουλειά μου και τη διεθνή καριέρα μου.

Πως είναι η ζωή για ένα τρανς μοντέλο στην Ελλάδα του 2020;

Γενικότερα η Ελλάδα δεν θεωρούταν ποτέ χώρα που παρήγαγε μοντέλα, και για αυτόν τον λόγο η ελληνική βιομηχανία της μόδας στηριζόταν ανέκαθεν σε ξένα μοντέλα. Καλώς ή κακώς, η έμφυλη ταυτότητα μου έχει σταθεί πολλές φορές εμπόδιο στην δουλειά μου στην Ελλάδα. Έχουν υπάρξει περιπτώσεις που με κλείνουν για δουλειές αγνοώντας την τρανς ταυτότητα μου και ζητάνε να με ακυρώσουν άμα την μάθουν εκ των υστέρων. Για την ακρίβεια, δεν έχω χάσει απλώς δουλειές, έχω χάσει συμβόλαια δουλειών με μεγάλες διαφημιστικές, με πολυεθνικές ακόμη και με εγχώρια πρακτορεία μοντέλων για τους ίδιους ακριβώς λόγους. Έχουν υπάρξει στιγμές που νιώθω μεγάλη αδικία ειδικά από τη στιγμή που είναι κάτι για το όποιο δεν ευθύνομαι εγώ. Ευτυχώς, όμως στον αντίποδα, περικλείομαι και από ανθρώπους που πιστεύουν πάρα πολύ σε εμένα και με στήριξαν από τα πρώτα μου βήματα. Και πράγματι στην πορεία της καριέρας μου έχω καταφέρει και έχω κάνει πράγματα που κάνει κάθε μοντέλο και όχι μόνο “ανδρόγυνα” looks που ενδεχομένως να ταίριαζαν περισσότερο σε ένα τρανς μοντέλο. Στο τέλος , θέλω να σκέφτομαι ότι το μέλλον μου από εδώ και μπρος θα είναι αποκλειστικά το εξωτερικό, όπου η ταυτότητα μου δεν παίζει απολύτως κανένα ρόλο.

credits: Sokratis Batsikostas @_sokratis

Πως βίωσες την διαδικασία του επαναπροσδιορισμού στην πόλη που μεγάλωσες; Είχες την στήριξη και την κοινωνική αποδοχή που περίμενες;

Η διαδικασία της φυλομετάβασης είναι πάρα πολύ δύσκολη σε όποιο μέρος και να την κάνεις. Έχω απομυθοποιήσει τον όρο «ιδανική φυλομετάβαση» ως αδύνατη. Είναι μια διαδικασία που βάλλεσαι πανταχόθεν: βάλλεσαι προσωπικά, ψυχολογικά, ψυχικά, σωματικά, επαγγελματικά, κοινωνικά, οικογενειακά. Μπαίνεις σε μια διαδικασία που αλλάζει όλο σου το είναι από τον πυρήνα του και όχι μόνο το φαίνεσθαι όπως ενδεχομένως πιστεύουν εσφαλμένα κάποιοι. Από την στιγμή που αλλάζει το ίδιο σου το μέσα αλλάζουν όλα τα επίπεδα της ζωής σου και το πώς αντιμετωπίζεις και αντιμετωπίζεσαι από τον εαυτό σου και από τους γύρω σου.

Η Θεσσαλονίκη όμως είναι μικρή κοινωνία. Είναι συνεπώς, πολύ δύσκολο να πρέπει να εξηγείς σε κάθε γνωστό που πετυχαίνεις στο δρόμο όλη την προσωπική σου ιστορία ξανά και ξανά. Ως προς το θέμα της αποδοχής , πάλι θεωρώ ότι δεν υπάρχει μια ιδανική κατάσταση. Είχα την οικογένεια μου δίπλα μου σχεδόν από την αρχή της φυλομετάβασης μου και 3-4 πολύ κοντινούς μου παιδικούς φίλους. Αυτά για εμένα ήταν υπεραρκετά. Πράγματι, έχασα πολλούς φίλους από κοντά μου και ακόμα χάνω λόγω της ταυτότητας μου. Ευτυχώς , περιβάλλομαι όμως και από πάρα πολλή αγάπη. Όποιος δεν αντέχει να είναι δίπλα μου δεν χρειάζεται να καταπιέζεται.

credits: Sokratis Batsikostas @_sokratis

Πως νιώθεις ούσα ένα από τα πιο διάσημα, επιτυχημένα και ταλαντούχα μοντέλα (τρανς και μη) της Ελλάδας;

Νομίζω ότι έχουμε πάρα πολλά χρόνια να διανύσουμε μπροστά μας και πολλά πράγματα να κάνω στην καριέρα μου για να φτάσουμε σε τέτοιους υπερβολικούς χαρακτηρισμούς. Και για να σου είμαι και εντελώς ειλικρινής δεν είναι αυτός ο σκοπός της ζωής μου για να αισθανθώ επιτυχημένη. Για εμένα επιτυχία είναι μετά από πολλά πολλά χρόνια, να κοιτάξω πίσω την  πορεία που διένυσα και να πω στον εαυτό μου ότι εγώ αυτό που μπορούσα το έκανα, προσπάθησα με το 100% των δυνάμεων μου και αυτό το αποτέλεσμα κατάφερα να πετύχω.

Πως ήταν η εμπειρία του Paris Fashion week και η μετακόμιση σου στο Παρίσι λίγο πριν ξεσπάσει η πανδημία;

Ήμουν πάρα πολύ ενθουσιασμένη με το ξεκίνημα της διεθνής μου καριέρας σε μια τόσο σημαντική αγορά, όπως αυτή του Παρισιού, ενώ παράλληλα ήμουν και πάρα πολύ πιεσμένη , καθώς επρόκειτο για ένα πολύ δύσκολο επόμενο βήμα στην καριέρα μου. Το Παρίσι ήταν ανέκαθεν το κέντρο της παγκόσμιας μόδας. Αν τα καταφέρεις στο Παρίσι μπορείς να τα καταφέρεις παντού. Έμεινα 4 μήνες εκεί. Προσπαθούσα παρά την έντονη πίεση, να αντιμετωπίσω αυτήν την ευκαιρία που μου δόθηκε με χαμόγελο, αισιοδοξία και συνέπεια, όπως κάνω πάντα. Άρχισα σταδιακά να βρίσκω τα πατήματα μου και να αφουγκράζομαι τις συνήθειες της πόλης, όταν ανακόπηκε απότομα η πορεία μου λόγω της πανδημίας και γύρισα στην Ελλάδα. Ακόμα τα πράγματα είναι λίγο μετέωρα, καθώς η κατάσταση που επικρατεί στην Γαλλία είναι πολύ χειρότερη από ότι εδώ, αλλά πιστεύω ότι θα καταφέρω να το αντιμετωπίσω και να πάρω την σωστή απόφαση όταν έρθει η ώρα.

Θα ξαναγύρναγα στο Παρίσι.

Έχεις  βοηθήσει πολλά άτομα μιλώντας ανοιχτά για την ταυτότητα σου και θεωρείσαι πρότυπο ζωής για πολλούς στην ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα. Πως το βιώνεις αυτό στην καθημερινότητα σου και τι μήνυμα θα ήθελες να περάσεις;

Προσπαθώ να μην το βλέπω ακριβώς έτσι. Θεωρώ ότι θα ήταν πάρα πολύ μεγάλο βάρος ευθύνης για ένα μικρό κορίτσι σαν εμένα που απλώς προσπαθεί να ζήσει όπως θέλει. Δέχομαι όντως πολλά θετικά μηνύματα στην καθημερινότητα μου. Ελπίζω πράγματι να έχω βοηθήσει κάποια άτομα, γιατί ποτέ δεν είχα πρόθεση να κάνω κακό σε κανέναν. Είμαι ένα άτομο που μεγαλώνοντας δεν είχα κάποια θετική επιρροή από κάποιο τρανς άνθρωπο. Και αυτό μου δημιουργούσε μια πολύ μεγάλη ανασφάλεια για την πορεία της ζωής μου. Πιστεύω ότι μπορείς να κάνεις τα πάντα: να κάνεις την ζωή σου ακριβώς όπως την θέλεις, να κάνεις ό,τι θες πάνω στο σώμα σου, να το διαχειρίζεσαι όπως θες, να ασχοληθείς με όποιο επάγγελμα επιθυμείς, να δημιουργήσεις υγιείς σχέσεις. Δεν λέω ότι δεν θα είναι πιο δύσκολο ή ότι δεν υφίσταται το ετεροκανονικό προνόμιο. Απλώς επειδή κάτι είναι πολύ δύσκολο δεν σημαίνει πως είναι αδύνατον. Σημαίνει απλά οτι εμείς που τα καταφέρνουμε είμαστε πιο δυνατοί. Αυτό είναι το μήνυμα που θέλω να περάσω.

-Δέχεσαι ακόμα τρανσφοβικές αντιδράσεις στην Ελλάδα; Πιστεύεις ότι η χώρα μας γίνεται ολοένα και πιο φιλική-ορατή στα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα ή έχουμε ακόμα δρόμο;

Αρκετά συχνά. Στην Ελλάδα δεν είμαστε τόσο εξοικειωμένοι με διαφορετικές εικόνες πέρα από αυτές που έχουμε συνηθίσει ως «φυσιολογικές». Δυσκολευόμαστε πάρα πολύ λοιπόν να μπούμε στην διαδικασία να αντιληφθούμε τι μπορεί να σημαίνει για κάποιον άνθρωπο όλη η διαδικασία της φυλομετάβασης, την ανάγκη του άλλου να αισθανθεί αποδεκτός και αγαπητός μέσα στο κοινωνικό σύνολο που ζει και κατ’ επέκταση δυσκολευόμαστε να δείξουμε σεβασμό σε όλες αυτές τις καταστάσεις. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι η πλειονότητα των Ελλήνων είναι τόσο μικρόψυχοι ή κακιασμένοι που θα έχουν απέναντι τους έναν τέτοιο άνθρωπο και παρ’ όλο που θα γνωρίζουν πόσο δύσκολη ήταν όλη αυτή η διαδικασία που έχει υποστεί θα εξακολουθούν να τον πατάνε κάτω χωρίς κανένα οίκτο. Είμαι της άποψης ότι “μητέρα” όλων των συμπεριφορών κοινωνικού αποκλεισμού είναι κατά βάση ο σεξισμός. Η μόνη λύση σε αυτό το πρόβλημα είναι αφενός η παιδεία και η σωστή ενημέρωση και αφετέρου η αλήθεια μας. Όλα τα άτομα που ανήκουμε σε αυτήν την κοινότητα καλώς ή κακώς έχουμε την ηθική υποχρέωση πρώτα από όλα στον εαυτό μας να υποστηρίξουμε μέχρι τέλους την πραγματική μας ταυτότητα.

Θα δήλωνες συμμετοχή για το επόμενο GNTM;

Δεν νομίζω. Είναι μια σελίδα που έχει κλείσει οριστικά για εμένα. Και δεν έχω λάβει και κάποια ενημέρωση ποτέ για το αν έχουν γίνει ξανά συζητήσεις ανάμεσα στην παραγωγή και στο πρακτορείο μου. Ωστόσο, αν κάτι έχω μάθει στην ζωή μου είναι να μην είμαι απολυτή και να μην λέω ποτέ για τίποτα. Έχουν υπάρξει προτάσεις από άλλες πόρτες στην ελληνική τηλεόραση εκτός GNTM.

Τι εννοείς; Έχεις δεχθεί πρόταση για εκπομπή στην τηλεόραση;

Για εκπομπή με τον κλασικό όρο εκπομπή που έχουμε όλοι στο μυαλό μας όχι και ευτυχώς γιατί είναι κάτι που σίγουρα δεν θα μπορούσα να υποστηρίξω στην παρούσα φάση της ζωής μου τουλάχιστον. Υπάρχουν όμως και άλλα projects στην ελληνική τηλεόραση που έχουν ως βασικό αντικείμενο την μόδα και είναι κομμένα και ραμμένα στα μέτρα μου, ώστε να μπορώ να τα υποστηρίξω. Είναι ένα ενδεχόμενο που εγώ προσωπικά το έχω αφήσει ανοιχτό και το εξετάζουμε με την ομάδα μου πριν κατασταλάξουμε ποιο θα είναι το καλύτερο για εμένα.

credits: Sokratis Batsikostas @_sokratis

Αναφέρεσαι στο reality my style rocks στο ΣΚΑΪ;

Δεν θέλω να συζητήσω κάτι εκτενώς γιατί είναι όλα ακόμα λίγο μετέωρα λόγω της κατάστασης με τον ιό. Το msr είναι ένα project που με ενδιαφέρει και σίγουρα θα με ιντρίγκαρε να δοκιμαστώ σε αυτό. Από εκεί και πέρα δεν μπορώ να σου πω ότι η τηλεόραση για εμένα είναι κάτι ζωτικής σημασίας και αν δεν το κάνω δεν είμαι ευτυχισμένη. Πρώτη προτεραιότητα είχα ανέκαθεν το modeling στη ζωή μου, δεν θέλω να λάβω μια απόφαση που θα αναχαιτίσει αυτήν μου την πορεία έστω και για ένα μικρό διάστημα. Όταν αποφασίσουμε με τους συνεργάτες μου τι θα κάνω να είσαι σίγουρος ότι θα το μοιραστώ ειλικρινά και ξεκάθαρα, όπως κάνω πάντα.

-Πως άλλαξε η νομική αναγνώριση φύλου τη ζωή σου;

Πάρα πολύ. Ταλαιπωρήθηκα σχεδόν ένα χρόνο με όλη αυτήν την γραφειοκρατία που επικρατεί στην Ελλάδα. Είχα υποβληθεί στο χειρουργείο μου, είχα το σώμα που ήθελα, έπαιρνα 2 χρόνια τις ορμόνες μου και παρ’ όλα αυτά περίμενα υπομονετικά το κράτος μου να με αναγνωρίσει ως το άτομο που είμαι και πάντα ήμουν μέσω ενός δικαστηρίου. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να αλλάξει. Δεν γίνεται μια τόσο ζωτικής σημασίας για τόσους πολλούς ανθρώπους διαδικασία να είναι τόσο δαπανηρή και χρονοβόρα. Δεν μπορείς να ταξιδέψεις, να εξυπηρετηθείς σε τράπεζες , σε δημόσιες υπηρεσίες, να νοικιάσεις σπίτι χωρίς να έρχεσαι σε τρομερά αμήχανη θέση. Αυτό το παράδειγμα για τα τρανς άτομα είναι καθημερινότητα.

Ποια είναι τα πρότυπα σου και τα άτομα που θαυμάζεις;

Μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου θα κατέχει πάντα η Βίκυ Καγιά. Όχι μόνο επειδή είναι ένας από τους ελάχιστους ανθρώπους που πίστεψε σε εμένα από την πρώτη στιγμή και με βοήθησε με όποιον τρόπο μπορούσε, αλλά και πριν γνωριστούμε προσωπικά αποτελούσε σίγουρα ένα από τα πρότυπα μου, για τον λόγο ότι πάντα ό,τι και να έκανε στην ζωή της είχε σαν βάση αναφοράς τη μόδα. Είναι κάτι που προσπαθώ να έχω σαν αρχή και εγώ στη ζωή. Δεν υπάρχει κάτι που ξέρω να κάνω καλύτερα από την μόδα. Ακόμα και στη Νομική που σπούδαζα δεν θεωρώ ότι έχω καταφέρει να φτάσω το επίπεδο των γνώσεων μου σε κάποιο ανάλογο με το επίπεδο γνώσεων που έχω πάνω στην μόδα. Σε διεθνές επίπεδο, ένα από τα αγαπημένα μου μοντέλα και πρότυπο ζωής είναι το επίσης τρανς μοντέλο Andreja Pejic. Πολεμικός πρόσφυγας έφυγε παιδάκι από το σπίτι της στην Βοσνία Ερζεγοβίνη και κατέφυγε στην Αυστραλία. Πέρασε από όλη την δύσκολη διαδικασία της φυλομετάβασης , ενώ δεν έπαψε ποτέ να πιστεύει στον εαυτό της και στην ομορφιά που είχε τόσο ως αγόρι όσο και ως γυναίκα και ξεκίνησε τα πρώτα της βήματα στο modeling. Και σήμερα σε ηλικία μικρότερη από τα 30 είναι από τις πλουσιότερες γυναίκες του πλανήτη και –ίσως- το πιο επιτυχημένο τρανς μοντέλο του κόσμου.

credits: Sokratis Batsikostas @_sokratis

Θα παρατούσες το χώρο της μόδας για να ασχοληθείς με τη νομική και να ακολουθήσεις καριέρα δικηγόρου;

Ούτε με ένα εκατομμύριο ευρώ! (γελάει). Υπάρχουν πολύ συχνά στιγμές στην πορεία της καριέρας μου που στεναχωριέμαι: Όταν με έχουν απορρίψει για χιλιοστή φορά, όταν για πολλοστή φορά ακούω ότι δεν κάνω, όταν είμαι μόνη μου πάνω σε ένα αεροπλάνο και δεν ξέρω σε ποια χωρά θα ξυπνήσω την άλλη εβδομάδα, όταν τα χρήματα στο πορτοφόλι μου τελειώνουν και το τηλέφωνο δεν χτυπάει ούτε για κάστινγκ, υπάρχουν αυτές οι στιγμές που πιέζομαι και κλαίω ασταμάτητα. Εκείνες τις στιγμές λοιπόν αμφισβητώ τον εαυτό μου, φοβάμαι ότι δεν κάνω για αυτόν τον χώρο. Νιώθω ότι έχω την ανάγκη για κάτι πιο σταθερό , κάτι πιο μόνιμο που θα μου παρέχει ασφάλεια να δημιουργώ σταθερές σχέσεις και να κάνω απτά πλάνα για το μέλλον. Όταν όμως μπω στο set και αρχίζω και φωτογραφίζομαι εκεί τα ξεχνάω όλα αυτά και κάνω απλώς την δουλειά μου με την ίδια φυσικότητα και ευκολία όσο με αυτήν που αναπνέω . Ξέρεις τι μ’ αρέσει περισσότερα από όλα σε αυτήν την δουλειά; Ότι βγάζω πολλά λεφτά για να κάνω κάτι που θα το έκανα ακόμα και δωρεάν. Υπάρχει μεγαλύτερη ικανοποίηση από αυτό;  

Τι σε κάνει να χαμογελάς και τι είναι αυτό που σε κάνει να νιώθεις περήφανη;

Χαμογελάω γενικά με διάφορα πράγματα. Είναι νομίζω προσωπική μου επιλογή να τα βλέπω όλα θετικά και αισιόδοξα. Έχω περάσει γενικά από καταστάσεις πραγματικά  δυσάρεστες, στο τέλος όμως της ημέρας , αφού μπορεί να ξεσπάσω σε κλάματα, στέκομαι στα πόδια μου, σηκώνω ψηλά το κεφάλι και συνεχίζω με χαμόγελο ό,τι κάνω. Ακριβώς το ίδιο πράγμα είναι και που με κάνει περήφανη, το πείσμα μου.

Ποια είναι τα μελλοντικά σου πλάνα;

Αν είναι κάτι το όποιο έχω μάθει τόσα χρόνια στο modelling είναι ότι αδυνατώ να κάνω σχέδια ακόμα και για το άμεσο μέλλον. Το modelling ήταν ανέκαθεν μια δουλειά πολύ ιδιαίτερη, πολύ της τελευταίας στιγμής και πολύ ασταθής. Το «όνειρο» που έχω από μικρό παιδάκι είναι όταν τελειώσει όλο αυτό το μαγικό ταξίδι μου στην μόδα και σταματήσω να δουλεύω τόσο πολύ να ερωτευθώ βαθειά και αληθινά έναν άντρα που θα με αγαπήσει και αυτός και μαζί να δημιουργήσουμε μια πολύ μεγάλη οικογένεια. Είναι κάτι που εύχομαι κάποια στιγμή να είμαι αρκετά τυχερή για να μου συμβεί και να αφοσιωθώ με το ίδιο πάθος που επιδεικνύω πάντα.

credits: Sokratis Batsikostas @_sokratis

*follows version in English

Katy Gramma is undeniably one of the most popular trans models in Greece. Intelligent, witty, charming, empowered, talented and confident; these are only some of the virtues of Katy. She is not afraid to open her heart to us and speak about everything without any second thought or hesitation. Katy comes to YASS and explains how it feels to be a successful trans woman in Greece, how it is to be in the media spotlight all the time and how she managed to conquer the French catwalks during the Paris Fashion Week. One thing is certain; Katy is here to stay! Let’s get to know her better!

First of all, how do you identify?

From a gender identity perspective, I am a woman. More specifically, a transgender. I have spoken several times about the gender reassignment surgery I have had. From a sexual orientation perspective I am straight and I am attracted to men.

Who is Katy Gramma?

Katy is chatty, stubborn, extrovert, workaholic, very strict with everything and everyone, optimistic and always active, emotional and temperamental; she laughs, she lives and cries often. She is used to being “the mother” in every relationship, erotic or no, she loves caresses, hugs and family warmth. She is from Thessaloniki where she was raised and she studied law. She is working in fashion as a professional model and in her free time she plays video games with her brother, she watches series with her brother and she goes out with her best friends,

You have a big love for Thessaloniki. How important is this city for you? Would you leave this place easily to move somewhere else?

Indeed, I love my city so much. As a child of a father who was a military officer, we had to relocate a lot as a family when I was a child. Not until I was 7, my father was made permanent in Thessaloniki and I was young enough to make bonds with the city where I spent my childhood years and later on I studied. In general, I think that as a person I create bonds with people and not places. Based on this, if my family, my best friends from school and my beloved colleagues that have believed in me from the first time and invested on me, were not here, then it goes without saying that I would not be that attached to Thessaloniki.

credits: Sokratis Batsikostas @_sokratis

How did you spend the hard days of lockdown?

I had just returned to Greece and I was in Athens, as I had booked some projects there. But when all my projects started getting cancelled, my bookers set me free and let me return to Thessaloniki. When I returned there, it was announced the quarantine on the same day, so I was in my parents house with my mother, who is a typical Greek mother that made me do the washing up and clean the house every day since we had so much free time!

How did the pandemic affect you and what did you miss most?

It was one of the most difficult periods of my life. I was very worried about my brother because he is a doctor and had to be in the hospital. I was speaking every day with my model friends from all over the world and they were describing how bad were the conditions abroad. Through all this you can realise how small we are and how vulnerable with whatever can happen in a day, and also how depended to each other we are.

What I missed most was my job. I am one of these persons that I cannot stay many days without work, without making my own money. And I have been doing that since when I was a young child. Just before the lockdown I was in Paris and I was working a lot. In the end, you realise how important is to be healthy.

Have you returned to what you consider normality? Have you reconsidered parts of your everyday life?

The answer to the first question is no. My model agency in Paris is still closed and I have been “stuck” in Thessaloniki. I still have some projects here, but many others have been cancelled. I am worried for the global financial effects of this pandemic. This period also, I experienced a strong loss in my life. My grandmother who had the same name as me, died the day of my birthday, and this cost me a lot. Apart from being sad, I started to see my life from a different perspective, my priorities and my relationships with people. After all this, I want to be surrounded by people who have positive energy and love to give and also, make me feel good, so I get distracted and stop thinking manically about my work and my international career.

How is life as a trans model in Greece during 2020?

In general, Greece was never considered a country that produced models, and for this reason the fashion industry was always counting on models from abroad. My gender identity has been an obstacle several times in my life. There have been cases where I have been booked without the  client knowing my gender identity, and when they learned who I am they asked me to cancel the job. I have had to cancel many important and big projects and contracts with agencies and international advertising companies, let alone contracts in Greece, for the same reasons. There are times that I feel this is so unfair and it is not my fault. On the other hand, luckily, I am surrounded by people who believe in me and are always by my side. And during my career, I have managed to do things that every model does, and not just “androgyny” looks that usually are more preferred for trans models. In the end, I want to think that my future from now on will be exclusively abroad, where identity does not make any difference.

How did you experience the gender reassignment process in the city you were raised? Did you have the support and the social acceptance you expected?

The process of gender reassignment is very hard, no matter where you do it. I have demystified the term ideal reassignment. It is a process where you are exposed personally, psychologically, professionally, socially, family-wise, soul-wise and body-wise. You enter a process where everything on you changes from the core, not just the way you look, which is a false assumption of many people. All the aspects of your life change, the way you treat others and yourself.

Thessaloniki is a small society, so it was very difficult to explain your personal story to every acquaintance you see on the street again and again. Regarding acceptance, I also believe that there is no ideal situation. I had my family next to me and 3-4 close friends. This was more than enough for me. I lost a lot of friends and I still do because of my identity.Luckily, I am surrounded with a lot of love. Whoever cannot stand to be around me, they should not feel oppressed.

credits: Sokratis Batsikostas @_sokratis

Who do you feel as one of the most famous, successful and talented models in Greece?

I think there need to pass a lot of years, and I need to do a lot of things career-wise in order to accept such a strong statement. To be completely honest, this is not the dream of my life to feel successful. For me, success is  that after so many years, I can look back at my career and say to myself that I did what I could, I tried my best and I gave my 100% and this is what I have accomplished.

How was the experience in Paris Fashion Week and your relocation to Paris just before the pandemic?

I was very excited with the beginning of my international career, especially in such an important market as Paris, but at the same time there was a lot of pressure since it was the next tough step in my career. Paris was always the centre of international fashion. If you make it there, you can make it anywhere. I stayed there 4 months. I was doing my best to take advantage of this opportunity and face everything with optimism and consistency, despite the pressure. I started to settle in and find my own way, until the global pandemic happened and I had to return to Greece. Things are a bit unstable now, since the situation in France is much worse than the situation in Greece, but I think I will manage to take the best decision when time comes. I would go back again to Paris.

You have helped a lot of people by opening up about your identity and you are considered a role model for the LGBTQ+ community. How do experience this in your everyday life and what is the message you want to pass?

I try not to see it like this. I think that it would be a big responsibility for a little girl like me that just tries to live the way she wants. I receive a lot of positive messages in my everyday life. I hope that I have helped some people, because I never had the intention to harm anyone. I am a person who did not have any positive influence from a trans person during my upbringing. And this created a big insecurity for my live. I believe that you can do everything: you can live your life the way you want, do whatever you want on your body, choose the profession you want and create healthy relationships. I am not saying that it will not be more difficult or that the heteronormative privilege does not exist. The fact that I am doing something difficult, does not make it impossible. It means that the ones who manage to cope with this, are stronger. This is the message I would like to pass.

Do you still get transphobic reaction in Greece? Do you think Greece is becoming more LGBTQ+ friendly?

Very frequently. In Greece we are not that familiar with different images than the ones we are used to. We find it hard to realise what it means for someone to go through a gender reassignment process, what it means for someone to feel accepted and loved in the society they live in and as a result, we find it hard to show respect in these situations. I cannot believe that the majority of Greeks are so evil that they would hurt someone who has been through all this. I strongly believe that sexism is the root of all the social exclusion. The only solution is education, information and speaking our truth. All the people who belong to this community, we have the moral obligation to defend our real identity.

credits: Sokratis Batsikostas @_sokratis

Would you participate in the next Greece’s Next Top Model?

I do not think so. It is a chapter that has closed for me. I have not received any information regarding any further discussion that might have taken place between my agency and the production. However, I have learned in my life not to be absolute and never say never. There have been several proposals from other doors on Greek TV, apart from GNTM.

What do you mean? Have you received any other proposal for a Greek TV program?

For a program as you think about it, no. I could not support this at this stage of my life, but there are other fashion projects in Greece that are tailored to me and I could support them. This is a potential that I have left open and I am investigation with my team before deciding what would be the best for me.

Are you talking about My Style Rocks in SKAI?

I don’t want to talk about it thoroughlt at the moment because it very early and things are a bit unclear because of coronavirus. MSL is a project that I am really interested in and I would be intrigued to be a prt of it. However, I can tell you that TV is not something necessarily vital for me that if I do not do, I will not feel happy. The first priority for me is modelling. I don’t want to take a decision that will stop me from modelling even for a small amount of time. When I decide with my team about my next plans, I will share it clearly and honestly, as I always do.

How has your life changes after the legal gender recognition?

It has changed a lot. This has been a very tiring process with all the bureaucracy that exists in Greece. I had finished with the surgery, I had the body I wanted, I was taking my hormones for 2 years and I had to wait patiently for the government to recognise me as a person. This is something that needs to change. A decision that is so vital importance cannot be that expensive and time consuming. You cannot travel, you cannot be served in a bank, in public services, you cannot rent a house without feeling awkward. This is the everyday life of a trans person.

Who are your role models?

Vicky Kagia has a special place in my heart. Not only because she is one of the few people that believed in me from the very first beginning and she helped me with all the way she could, but also before knowing me personally, I always considered her one of my role models because whatever she did in her life, she had fashion as her reference. There is nothing I can do better than fashion. Even when I was studying law, I believe I never reached the level that I have with fashion.

At an international level, one of my favourite models is trans model is Andreja Pejic who left Bosnia and Herzegovina as a refugee and went to Australia. There she experienced the difficult process of gender reassignment, and she never stopped in believing herself and in her beauty and started her first steps in modelling. Now, less than 30, she is one of the richest women in the planet and probably one of the most talented trans models.

credits: Sokratis Batsikostas @_sokratis

Would you leave everything to follow a career related to your Law studies or maybe as a lawyer?

Not even with one million euros. There are many moments in my career where I feel sad because they have rejected me for thousand times, when they tell me I am not good for it, when I am in a plane alone not knowing in which country I will wake up the next week or when the money inside my wallet are running out and my phone does not ring for a casting. There are these moments where I cry and I can’t stop. At these moments I start doubting and questioning myself and believe that I am not enough. I feel the need to have something more stable in my life, something more permanent that will provide me security and help me make stable relationships and clear plans for my future. But, when I enter the set and I start getting photographed I forget everything and I just do my job without any effort, naturally. Do you know what I like most about this job? That I make a lot of money to do something that I would do for free. Is there a bigger satisfaction than this?

What makes you smile and what makes you feel proud?

A lot of things make me smile. It my personal choice to see things from a positive and optimistic perspective. I have had a lot of sad situations in my life, but in the end of the day, I might burst into tears but I stand on my feet again and I continue with a smile. This is what make me feel proud, my stubbornness.

What are your future plans?

One of the things that modelling has taught me is not to make any plans, even for the near future. Modelling is very last-minute and unstable. My “dream” since I was a child is to fall in love deeply and honestly with a man and have a very big family together, when this magic journey in modelling comes to an end. It is something that I wish to be lucky to live it and I hope to get into it with the same passion I put in everything I do.

credits: Sokratis Batsikostas @_sokratis

*A big thank you to the following:

Model Agency: No Limits Model Agency @nolimitsmodelagency

Make-up and Hair Styling: Konstantinos Fitsios @konstantinos_fi

Booker: Theoharry Katsanos @theoharry.katsanis

and of course Katy Gramma @katy_gramma

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s